เนื้อเรื่องย่อ : ลี้คิมฮวงมีชีวิตที่จมอยู่กับความหลัง ความหลังที่ขมขื่น ที่ครั้งที่มันคิด มันล้วนกัดกลุ้มเป็นทุกข์ สิ่งที่ช่วยมันดับทุกข์ได้คือสุรา มันจึงเป็นปีศาจสุราตนหนึ่ง ในมือมันถือมีดสั้นเล่มน้อย มีดสั้นเล่มนี้มันใช้แกะสลักรูปของสตรีนางหนึ่ง นางเป็นใคร เกี่ยวข้องอะไรกับลี้คิมฮวง แต่..มีดสั้นเล่มนี้ยังทำอย่างอื่นได้อีก มันสามารถฆ่าคนได้ แต่....มันก็สามารถช่วยชีวิตคนได้เช่นกัน

รูปสลักจากมีดสั้น

ลมหนาวราวมีดคมกริบ ถือพสุธากว้างใหญ่ต่างเขียง เห็นชีวิตทั้งหลายเป็นปลาเป็นเนื้อ หิมะโปรยปรายทั้งแผ่นฟ้าแผ่นดิน ใช้ห้วงเวหาต่างเตาหลอม ละลายทุกสรรพสิ่งให้กลายเป็นสีเงิน
หิมะยังโปรยปราย ลมยังไม่ซา รถม้าคันหนึ่ง แล่นมาจากทางทิศเหนือ กงล้อรถที่หมุนเร็ว บดหิมะที่แข็งตัวบนพื้นให้แตกกระจาย แต่ไม่อาจบดความว้าเหว่วังเวงของแผ่นฟ้าแผ่นดินให้กระจายไปด้วย
ลี้คิมฮวงอ้าปากหาวยาวๆ เหยียดเท้าทั้งสองไปบนพรมขนสัตว์หนานุ่มจนเต็มที่ ในตัวรถแม้อบอุ่นอย่างยิ่ง สุขสบายอย่างยิ่ง แต่ระยะทางนี้นับว่ายาวเกินไป เงียบเหงาเกินไป จนมิเพียงรู้สึกอ่อนล้าระโหยอย่างยิ่งเท่านั้น ยังรู้สึกเบื่อหน่ายรำคาญอย่างยิ่งด้วย เรื่องที่เกลียดที่สุดในชีวิตก็คือ ว้าเหว่ แต่ลี้คิมฮวงกลับพาลมักเป็นเพื่อนกับความว้าเหว่อยู่เสมอมา
"ความจริงชีวิตก็เต็มไปด้วยความกลับกลอกอยู่แล้ว มิว่าผู้ใดต่างไม่มีปัญญาบิดเบือนได้"
ลี้คิมฮวงถอนหายใจยาวๆ ควานกระปุกสุราออกมาจากมุมตัวรถ ตินดิ่มไปอึกใหญ่นั้น ก็ได้ไออย่างรุนแรงขึ้นมาด้วย ไอโดยไม่หยุดยั้ง จนใบหน้าที่ซีดขาวปรากฏสีแดงระเรื่อของอาการป่วย คล้ายดั่งเป็นอัคคีในอเวจี กำลังเผาผลาญเลือดเนื้อและวิญญาณของลี้คิมฮวงอยู่ก็ปาน
กระปุกสุราว่างเปล่าแล้ว ลี้คิมฮวงจึงหยิบมีดสั้นเล่มน้อยขึ้นมา เริ่มแกะสลักรูปจากท่านไม้ในมือ มีดสั้นนี้ทั้งบางทั้งแหลมคม ส่วนนิ้วทั้งเรียวยาวทั้งมีพลัง
นั่นคือรูปของสตรีนางหนึ่ง ภายใต้ฝีมือที่แคล่วคล่องเจนจัด เค้าของรูปได้เริ่มปรากฏขึ้นมาจนแจ่มชัด นั่นเป็นรูปที่อ่อนช้อยและสวยงาม ดูไปคล้ายมีชีวิตก็ปาน
ลี้คิมฮวงมิเพียงให้เค้าที่สวยซึ้งตรึงใจแก่นางเท่านั้น ยังได้ให้ชีวิตและวิญญาณแก่นางด้วย เนื่องเพราะชีวิตและวิญญาณของลี้คิมฮวงได้หลั่งไหลตามคมมีดออกไปโดยไม่รู้ตัว และก็ไม่สงบเยือกเย็นอีกแล้ว ที่หางตามีรอยตีนกา......